Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

του νού μου μουσαφήρι...

.
.
.
σ' έφερε πάλι η πεθυμιά στο νού μου μουσαφήρι
σαν ένα όνειρο κακό που ρθε για να με φθείρει...
.
.
.

υπάρχει κλάμα...

.
.
.
υπάρχει κλάμα της χαράς και γέλιο πονεμένο,
και λογική που άνθρωπο στην τρέλλα έχει φερμένο...
.
.
.

χωριστοί δρόμοι...

.
.
.
οι δρόμοι μας χωρίζουνε τράβηξε το δικό σου
αφού εμπόδιο στάθηκα στα θέλω του εγώ σου...
.
.
.

μα και να σου φανεί σκληρό...

.
.
.
όσο κ αν σου φανεί σκληρό δε θέλω να μιλούμε
νομίζω πως δεν έχουμε τίποτα πιά να πούμε...
.
.
.
(γιάννης θεοδωράκης)

παλιά φωλιά...

.
.
.
στ' απομεινάρια τση παλιάς,φωλιά κ αν χτίσω άλλη
θα φέρει η σκέψη σου βοριά να τη γκρεμίσει πάλι...
.
.
.

γκρέμησα τόσα όνειρα...

.
.
.
γκρέμησα τόσα όνειρα στση πέτρες να πατήσω
να φτάσω ένα..που ψηλά..έτυχε να το χτίσω....!
.
.
.

δανεικά φτερά...

.
.
έχεις
φτερά μα έχω και 'γω κι αν σπάσουν τα δικά σου,
μη φοβηθείς γιατί πετώ κοντά στο πέταγμα σου...
.
.
.
δε θέλω δανεικά φτερά με φτάνουν τα δικά μου
έτσι κ αλλιώς ζηλεύγουνε πολλοί στο πέταγμά μου...
.
.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

να τ' αγαπάς τα κύματα...

.
.
.
να τ' αγαπάς τα κύματα όσο κι αν σε χτυπάνε
γιατί 'ναι προμηνύματα πως η στεριά κοντά 'ναι...
.
.
.
(Βακωνογιάννης)

πιάσε κερά μου ζυγαριά...

.
.
.
πιάσε κερά μου ζυγαριά και ζύγιασε επιτέλους
τα λάθη σου τα αζύγιαστα που ήταν η αρχή του τέλους...
.
.
.
(Βακωνογιάννης)

Χριστέ μου...

.
.
.
Χριστέ μου ανάποδα κρατείς του κόσμου το τιμόνι
γιατί άλλος κάνει τη ζημιά και άλλος τη πληρώνει...
.
.
.
(Βακωνογιάννης)

να 'μουνα πέτρα στη κορφή...

.
.
.
να 'μουνα πέτρα στη κορφή και αυτή απο πάνω χιόνι
να τη γροικώ σιγά σιγά απάνω μου να λιώνει...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

ένα καιρό σε ξάνοιγα...

.
.
.
ένα καιρό σε ξάνοιγα στα μάτια κοπελιά μου
κι εδά το Θειό παρακαλώ να μη σε δω μπροστά μου...
.
.
.
(Βακωνογιάννης)

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

να νιώθω πως υπάρχω...

.
.
.
δε θέλω εγώ στη πλάτη μου ξένες φτερούγες να 'χω,
με τις δικές μου θα πετώ, να νιώθω πως υπάρχω...
.
.
.

πρέπει να ξεχωρίσουμε...

.
.
.
πρέπει να ξεχωρίσουμε, για μας όλα έχουν σβήσει,
να βρούμε την ανατολή προτού μας βρει η δύση...
.
.
.

ήσουνα στεναγμός μου...

.
.
.
αφού σε τούτη τη ζωή ήσουνα ο καημός μου
γίνε στην άλλη στεναγμός να ξαλαφρώσω φώς μου...
.
.
.

ακόμα και στο όνειρο...

.
.
.
ακόμα και στο όνειρο έρχεται και με πιάνει
από τη χέρα η μοναξιά παρέα και μου κάνει...
.
.
.

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

χωρίς ελπίδα...

.
.
.
Δεν είναι ανάγκη να γενείς φονιάς για να σκοτώσεις
πεθαίνει κ οτι δε μπορείς ελπίδα να του δώσεις...
.
.
.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

αληθινό ή ψεύτικο...

.
.
.
αληθινό ή ψεύτικο τ' όνειρο δε με νοιάζει,
φτάνει που μου 'δωσε χαρά που άλλη δε τση μοιάζει
.
.
.

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

πρώτη αγάπη..

.
.
.
σαν ορφανέψει μια καρδιά από την πρώτη αγάπη
όλες οι άλλες παίρνουνε το ίδιο μονοπάτι...
.
.
.

ήθελα να 'χα..

.
.
.
ήθελα να 'χα μια αγκαλιά σα θάλασσα μεγάλη
να χάνεσαι μα όπου κ αν πας κοντά μου να 'σαι πάλι...
.
.
.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

σα 'νοίξει η σκέψη τα φτερά...

.
.
.
σα 'νοίξει η σκέψη τα φτερά ο νους πετά και φεύγει
και τη παλιά του τη φωλιά να ξαναβρεί γυρεύει
.
.
.

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

ζηλεύω εκείνου του δεντρού..

.
.
.
ζηλεύω εκείνου του δεντρού που σε γκρεμό φυτρώνει
και μόνο αέρας και πουλί μπορεί να του σιμώνει..
.
.
.

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2008

κρατάς το νου μου αιχμάλωτο...

.
.
.
κρατάς το νου μου αιχμάλωτο και σκλάβα τη καρδιά μου

και δε μπορώ να ζήσω πια σαν βρίχνεσαι μακριά μου.
.
.
.

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008

με πας ψηλά..

.
.
.
με πας ψηλά στον ουρανό κ ύστερα λες γκρεμίσου
και 'γω σαν άστρο χάνομαι κ ακούω την ευχή σου...
.
.
.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

η κάθε θύελα περνά...

.
.
.
η κάθε θύελα περνά και λιώνει και το χιόνι

μόνο στα μάτια μου τα δυο ο τόπος δε στεγνώνει.
.
.
.

κερί ν' ανάψω δε μπορώ...

.
.
.
κερί ν' ανάψω δε μπορώ γιατί θαρώ πως μοιάζει

με δάκρυα των αμαθιών κάθε φορά που στάζει.
.
.
.

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

η πιό μεγάλη ξενιτιά........

.
.
.
η πιο μεγάλη ξενιτιά που δεν τηνε κατέχεις...
είναι να 'σαι στον τόπο σου κ' άνθρωπό να μην έχεις......
.
.
.

συννεφιασμένε ουρανέ..

.
.
.
συννεφιασμένε ουρανέ όντε βροντάς και βρέχεις
την ίδια παραπόνεση με την καρδιά μου έχεις...
.
.
συννεφιασμένε ουρανέ και συ καημό θα ν' έχεις
και ει ν' οι βροντές σου στεναγμοί το δάκρυ σου οντε βρέχεις...
.
.
.

όσες φορές...

.
.
.

όσες φορές εδάκρυσα φως μου για ενομείς σου
νερό να γίνει με χαρές να λούζεις το κορμί σου...
.
.
.

στην πόρτα θα χω το κλειδί...

.
.
.
στην πόρτα θα 'χω το κλειδί αν τύχει και γυρίσεις
ν' ανοίξεις μάθια μου να μπεις χωρίς να μου χτυπήσεις...
.
.
.

πολλές φορές..

.
.
.
πολλές φορές προσπάθησα να πω πως δε με νοιάζει
που έφυγες μα στα μάτια μου φαίνεται το μαράζι...
.
.
στιγμές μεγάλης μοναξιάς παίρνω αγκαλιά τον πόνο
γιατί σ' αυτόν μπορώ να πω τι είσαι για μένα μόνο...
.
.
.

έλα τη νύχτα..

.
.
.
έλα τη νύχτα τη γλυκιά στου φεγγαριού τα ζάλα
ν' ακούσεις τα παράπονα που σου 'χω τα μεγάλα...
.
.
ήθελα να 'μαι η αφορμή που το χαμόγελο σου
παίρνει ζωή κ απλώνεται πάνω στο πρόσωπό σου...
.
.
.

τσ'αγάπης σου τη θάλασσα..

.
.
.
τσ' αγάπης σου τη θάλασσα την έχω ταξιδέψει
χίλιες φορές κ όμως ποτέ δεν έχω κινδυνέψει..
.
.
.

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

κι ο ήλιος να σκορπά χαρές...

.
.
.
κι ο ήλιος να σκορπά χαρές πάλι φοβούμαι Θε μου,

μη γίνει η μοίρα σύνεφο και δε λιαστώ ποτέ μου.
.
.
.

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

σα το δεντρί...

.
.
.
σα το δεντρί που το μαδεί του φθινοπώρου η μπόρα

ετσά μου πήρες τσοι χαρές του χωρισμού την ώρα.
.
.
.

παραδεισένιε μου μπαξέ...

.
.
.
παραδεισένιε μου μπαξέ και ανθέ μου μυρωδάτε,

στη μυρισμένη σου αγκαλιά ποιος τυχερός κοιμάται.
.
.
.

κάθε που βλέπω την αυγή...

.
.
.
κάθε που βλέπω την αυγή τη χρυσοκεντημένη,

τ' αγγελικό σου πρόσωπο στο λογισμό μου φέρνει.
.
.
.

όπου κι αν πάω...

.
.
.
όπου κι αν πάω μου κλουθούν οι θύμισες ξοπίσω
και δε μπορώ από το νου που σ' έχω να σε σβήσω.
.
.
.

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008

κρυφά θα κλαίω..

.
.
.
κρυφά θα κλαίω να μη δει κανείς τα δάκρυά μου
μη μάθεις πως ορφάνεψε στη φεύγα σου η καρδιά μου...
.
.
.

να'ρθω στ' όνειρο..

.
.
.
αν θέλεις θα ρθω στο όνειρο να σ' ακγαλιάσω λίγο
κ αν σε κουράσω άνοιξε τα μάτια και θα φύγω...
.
.
.

όνειρο σαν αστραπή..

.
.
.
κάθε γλυκό μου όνειρο σαν αστραπή τελειώνει
μόνο τη λάμψη του θωρώ κ ύστερα ξημερώνει...
.
.
.

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2008

μοίρα..

.
.
.
ήθελα μοίρα μια φορά στο κλάμα να σε βγάλει
να δεις σκληρό που 'ναι να κλαις κ να γελούν οι άλλοι...
.
.
ήθελα μοίρα μου, άνθρωπος να 'σαι να νιώθεις πόνο
κ εγώ μοίρα, τα όνειρα που κάνεις να σκοτώνω...
.
.
.

τσ' αγάπης τ' όνειρο...

.
.
.
ήλιε μη φέξεις το πρωί, τσ' αχτίνες σου να χώσεις
γιατί τσ' αγάπης τ' όνειρο πάλι θα το σκοτώσεις.
.
.
.

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008

λιάζει την ώρα που γελάς...

.
.
.
λιάζει την ώρα που γελάς, κι όταν δακρύζεις βρέχει,
και σαν κοιτάξεις χαμηλά, η μέρα φως δεν έχει.
.
.
.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

στη βιόλα αξίζει τ' άρωμα...

.
.
.
η ομορφιά σ' ένα κορμί αμοναχή δε φτάνει,
στη βιόλα αξίζει τ' άρωμα και η μυρωδιά που βγάνει.
.
.
.

τσ' αγάπης σου τ' απόι...

.
.
.
στση μοναξάς σου μ' άφηκες το ολόκρυγιο κατόι,
δίχως γαμπά να νταγιαντώ τσ' αγάπης σου τ' απόι.
.
.
.

πέψε μου τη σκέψη σου...

.
.
.
α δε μου συβαστεί ο νους να ρθει στην αγκαλιά σου,
πέψε μου εσύ για συντροφιά τη σκέψη τη δικιά σου.
.
.
.

ο στεναγμός μου...

.
.
.
που να σε βρω που και να δω τα ζάλα σου στη στράτα,
ο στεναγμός μου γίνεται αέρας και χαλά τα.
.
.
.

τσ' αγάπης το γαϊτάνι...

.
.
.
μαζί μαζί το πλέκαμε τσ' αγάπης το γαϊτάνι,
κι όμως μονάχο μ' άφησες στου πόνου το σεργιάνι.
.
.
.

στο δρόμο μου το σκοτεινό...

.
.
.
στο δρόμο μου το σκοτεινό αν τύχει φως κι ανάψει,
σίγουρα θα 'ναι κεραυνός το σώμα μου να κάψει.
.
.
.

εκείνη που αγάπησα

.
.
.
εκείνη που αγάπησα δεν γνώρησα ποτέ μου
μόνο στη φαντασία μου την είχα κι έφτανέ μου...
.
.
μόνο στη φαντασία μου ζούσα τον έρωτα σου
και λαχταρούσα απο παιδί να μπω στην ακγαλιά σου...
.
.
.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

πόνος της μάνας

.
.
.
Ποτέ σου μη βαρείς πουλιού εχτός κι αν έχεις μόνο
το θάρρος να μοιράζεσαι τσι μάνας του το πόνο...
.
.
.

σκοπός του έρωτα...

.
.
.
γλύκο του ύπνου μου όνειρο κ' ανάσα πρωινή μου
στου έρωντά σου το σκοπό εβράχνιασε η φωνή μου...
.
.
.

για τα όνειρα...

.
.
.
με τα παιχνίδια πέρασα τον πιο καλό καιρό μου,
γιατι έπαιζα κυνηγητό πάντα με τ' όνειρό μου...
.
.
.

του ήλιου...

.
.
.
του ήλιου απόψε θα κλουθώ που θα χαθεί το δείλι,
να δω που βρίσκει δύναμη για να ξανα ανατείλει...
.
.
.

είσαι η αιτία..

.
.
.
εσυ ΄σαι αιτία που έπαιξα μεσ τη φωτιά το σάλτο,
δε νε παραπονέθηκα μα ούτε μετάνιοσάτο...
.
.
.

καημός...

.
.
.
τόπος που κάνει αντίλαλο πληθαίνει τον καημό μου,
γιατί γρικώ δυο τρεις φορές τον αναστεναγμό μου.
.
.
.
Γιώργης Σταυρακάκης(Μιχαλόμπας)

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

το ρόδισμα τσ' αυγής...

.
.
.
πάντα το ρόδισμα τσ' αυγής μ' αρέσει να ξανοίγω,
γιατί σου μοιάζει και θαρώ πως με τα σένα σμίγω
.
.
.

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

δίχως ταξίδια...

.
.
.
δίχως ταξίδια γνώρισα τις ομορφιές του κόσμου,
γιατί 'ναι μονοπαντιστές στα δυό σου μάτια φώς μου.
.
.
.

φεγγάρι..

.
.
.
πάντα ψηλά τηνε κρατείς τη θέση σου φεγγάρι,
δε σου ζηλεύω αλλού ποθές μόνο σ' αυτή τη χάρη.
.
.
.

για την καρδιά

.
.
.
μ' όλα τα μερακλήκια σου καρδιά μου σε χαρίζω
να σε παλεύει αλλο κορμί για δε σε νταγιαντίζω...
.
.
.

το σήμερα...

.
.
.
το σήμερα αύριο θα ναι χθες, θα μπει στα περασμένα,
μα δε θα υπάρξει αύριο που θα σαι χθες για μένα.
.
.
.

ελπίδα...

.
.
.
σ' ένα καθρέφτη που είδωλο κάνει σαν τον ξανοίξεις,
σ' ότι θωρείς μόνο μπορείς ελπίδες να στηρίξεις.
.
.
.

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

Κρήτη...

.
.
.
Να ΄μουν αέρας δροσερός, ήλιος λαμπρός να λιάζω,
και θάλασσα γιαλό γιαλό τη Κρήτη ν' αγκαλιάζω.
.
.
.

με τον καιρό...

.
.
.
Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπά το,
το πράμα που μισεί κανείς γυρίζει και αγαπά το.
.
.
.

καμιά φορά...

.
.
.
Είναι στιγμές που ο άνθρωπος ότι καρδιά κι αν έχει,
αφήνει το στο μάγουλο το δάκρυ του και τρέχει.
.
.
.

ταξίδια της σκέψης...

.
.
.
Όσα ταξίδια με το νου κι αν έχω καμωμένα,
αρχή και τέλος έχουνε αγάπη μου εσένα.
.
.
Κλείσε τα μάτια κι άφησε ελεύθερη τη σκέψη,
κι αν η καρδιά σου μ' αγαπά κοντά μου θα την πέψει.
.
.
.

έτσι απλά...

.
.
.
Μια φλόγα είναι η ζωή που σβήνει κάθε μέρα,
φύσηξε φως μου να χαθώ με το δικό σου αέρα.
.
.
.

σκληρό και όμορφο μαζί...

.
.
.
Είναι σκληρό μα και όμορφο με δάκρυα να ποτίζεις,
βιόλα που να τη μυριστείς ποτέ σου δεν ελπίζεις.
.
.
.

ήμασταν κάποτε...

.
.
.
Ήμασταν κάποτε και οι δυο ίδιας βροχής σταγόνες,
κύματα ίδιας θάλασσας, μιας εκκλησιάς εικόνες.
.
.
Μα τώρα είμαστε και οι δυο ξερών δεντρών κλωνάρια,
κάρβουνα από δυο φωτιές, δυο ουρανών φεγγάρια.
.
.
.