υπάρχει κλάμα...

.
.
.
υπάρχει κλάμα της χαράς και γέλιο πονεμένο,
και λογική που άνθρωπο στην τρέλλα έχει φερμένο...
.
.
.

χωριστοί δρόμοι...

.
.
.
οι δρόμοι μας χωρίζουνε τράβηξε το δικό σου
αφού εμπόδιο στάθηκα στα θέλω του εγώ σου...
.
.
.

μα και να σου φανεί σκληρό...

.
.
.
όσο κ αν σου φανεί σκληρό δε θέλω να μιλούμε
νομίζω πως δεν έχουμε τίποτα πιά να πούμε...
.
.
.
(γιάννης θεοδωράκης)

παλιά φωλιά...

.
.
.
στ' απομεινάρια τση παλιάς,φωλιά κ αν χτίσω άλλη
θα φέρει η σκέψη σου βοριά να τη γκρεμίσει πάλι...
.
.
.

γκρέμησα τόσα όνειρα...

.
.
.
γκρέμησα τόσα όνειρα στση πέτρες να πατήσω
να φτάσω ένα..που ψηλά..έτυχε να το χτίσω....!
.
.
.

δανεικά φτερά...

.
.
έχεις φτερά μα έχω και 'γω κι αν σπάσουν τα δικά σου,
μη φοβηθείς γιατί πετώ κοντά στο πέταγμα σου...
.
.
.
δε θέλω δανεικά φτερά με φτάνουν τα δικά μου
έτσι κ αλλιώς ζηλεύγουνε πολλοί στο πέταγμά μου...
.
.

να τ' αγαπάς τα κύματα...

.
.
.
να τ' αγαπάς τα κύματα όσο κι αν σε χτυπάνε
γιατί 'ναι προμηνύματα πως η στεριά κοντά 'ναι...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

πιάσε κερά μου ζυγαριά...

.
.
.
πιάσε κερά μου ζυγαριά και ζύγιασε επιτέλους
τα λάθη σου τα αζύγιαστα που ήταν η αρχή του τέλους...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

Χριστέ μου...

.
.
.
Χριστέ μου ανάποδα κρατείς του κόσμου το τιμόνι
γιατί άλλος κάνει τη ζημιά και άλλος τη πληρώνει...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

να 'μουνα πέτρα στη κορφή...

.
.
.
να 'μουνα πέτρα στη κορφή και αυτή απο πάνω χιόνι
να τη γροικώ σιγά σιγά απάνω μου να λιώνει...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

ένα καιρό σε ξάνοιγα...

.
.
.
ένα καιρό σε ξάνοιγα στα μάτια κοπελιά μου
κι εδά το Θειό παρακαλώ να μη σε δω μπροστά μου...
.
.
.

(Βακωνογιάννης)

να νιώθω πως υπάρχω...

.
.
.
δε θέλω εγώ στη πλάτη μου ξένες φτερούγες να 'χω,
με τις δικές μου θα πετώ, να νιώθω πως υπάρχω...
.
.
.

πρέπει να ξεχωρίσουμε...

.
.
.
πρέπει να ξεχωρίσουμε, για μας όλα έχουν σβήσει,
να βρούμε την ανατολή προτού μας βρει η δύση...
.
.
.

ήσουνα στεναγμός μου...

.
.
.
αφού σε τούτη τη ζωή ήσουνα ο καημός μου
γίνε στην άλλη στεναγμός να ξαλαφρώσω φώς μου...
.
.
.

ακόμα και στο όνειρο...

.
.
.
ακόμα και στο όνειρο έρχεται και με πιάνει
από τη χέρα η μοναξιά παρέα και μου κάνει...
.
.
.

χωρίς ελπίδα...

.

.

.

Δεν είναι ανάγκη να γενείς φονιάς για να σκοτώσεις

πεθαίνει κ οτι δε μπορείς ελπίδα να του δώσεις...

.

.

.

αληθινό ή ψεύτικο...

.
.
.
αληθινό ή ψεύτικο τ' όνειρο δε με νοιάζει,
φτάνει που μου 'δωσε χαρά που άλλη δε τση μοιάζει
.
.
.

πρώτη αγάπη..

.
.
.
σαν ορφανέψει μια καρδιά από την πρώτη αγάπη
όλες οι άλλες παίρνουνε το ίδιο μονοπάτι...
.
.
.

ήθελα να 'χα..

.
.
.
ήθελα να 'χα μια αγκαλιά σα θάλασσα μεγάλη
να χάνεσαι μα όπου κ αν πας κοντά μου να 'σαι πάλι...
.
.
.

σα 'νοίξει η σκέψη τα φτερά...

.
.
.
σα 'νοίξει η σκέψη τα φτερά ο νους πετά και φεύγει
και τη παλιά του τη φωλιά να ξαναβρεί γυρεύει
.
.
.